Overbescherming doet kinderen geen goed

Bijgewerkt op: apr 19


“Bel je even als je op school bent aangekomen?”

“Niet met zand gooien!”

“Geef die bal eens terug aan dat andere kindje”

“Kom maar, ik vang je wel op”

“Zal ik je opstel schrijven?”

“Je hebt het wel erg druk he, wil je vandaag liever niet naar hockey?”

“Doe maar niet, dat is gevaarlijk!”

We herkennen het als ouder(s) vast allemaal wel.

Als ouder ben je kwetsbaar

Sinds je vader of moeder bent geworden, ben je een stuk kwetsbaarder en is het idee dat je kind iets zal overkomen, het ergste wat er is! Tenminste, voor mij geldt dat zeker! En wil je ze dus het liefste beschermen en behoeden voor pijnlijke ervaringen, teleurstellingen, pijn, afwijzingen en noem maar op.

En hiermee doel ik dan op alle vormen van ‘gevaar’. Zowel fysiek als psychisch. Dus, een gebroken been, omdat je kleine spruit uit het klimrek valt, een angstig en verdrietig kind omdat hij gepest wordt op school, tot aan bedreigingen via social media.

Ik krijg al buikpijn bij de gedachte dat één van mijn kinderen zoiets ooit mee moet maken.

Kind moet leren omgaan met gevaren

Maar ik ben mij er ook van bewust dat het de realiteit is. En dat je je kinderen echt niet overal voor kunt beschermen. En dat dat ook helemaal niet goed is.

Kinderen moeten leren omgaan met (dreigende) gevaren, negatieve gevoelens, teleurstellingen en emoties.

Nu heb ik het even niet over, structureel gepest worden, want daar zie ik absoluut geen enkel “voordeel” van. En bedreigd of gestalkt worden via social media, daarvan hoop ik ook dat mijn kinderen dat niet mee hoeven te maken. Maar ik ga mijn kinderen, wanneer ik denk dat de tijd daar rijp voor is, wel bekend maken met de gevaren van internet. Want ze zullen er hoe dan ook mee in aanraking komen. Daar kan je niet meer omheen.

Maar een laag cijfer halen op school, verliezen tijdens een sportwedstrijd, liefdesverdriet hebben (en oh, ik weet nog al te goed hoeveel pijn dat doet!), zichzelf bezeren, niet mee mogen spelen met andere kindjes, consequenties dragen voor het zich niet houden aan afspraken, een keer een klap krijgen van een ander kind, of een keer in een sloot vallen, hoort er wel bij.

Gevaar waar een kind iets van leert

Mijn dochter is nogal ondernemend. En dan bedoel ik met name op fysiek gebied. Ze is nergens bang voor. Klimt in bomen/palen, springt over muurtjes heen, haalt de bal van het dak af en haalt tijdens het fietsen ook nog het liefste acrobatische toeren uit. Mijn dochter haalde dit soort capriolen al op 4 jarige leeftijd uit, dus denk maar niet dat ik mijn hart toen niet af en toe vasthield! Maar ze zal toch ook moeten leren omgaan met gevaar. Ze heeft ruimte nodig om dingen (ook gevaarlijke) uit te proberen. En dat geldt ook voor mijn zoontje. Hij is het liefste met gereedschap bezig: zagen, timmeren enz. En natuurlijk houden we dan een oogje in het zeil en kijken we v